BELİRSİZLİKLER ÇIKMAZI

Eskiden şiir de yazardım ben. Çocuk saflığında açılırken hayal denizine. Sınırlarımın olmadığı, zihnimin apaydınlık berraklığında yazardım hem de. Tabii ergenliğimin verdiği bi melankoli hakim yazıya. Ama artık hayat daha umut verici (:

 

Tutuklaştım
Ne bir mısra kıpırdanır kalemimde
Ne de bir his göz bebeklerimde.
Düşüncelerimi bıraktım
Ay ışığının titrek harelerine
Unuttum en sevdiğim anılarımı
Ağlayadururken umutsuzluğa 5 kala
Hissizleşen ellerimde
Bir yağmur tanesinin verdiği canlılığı hissetmek
Cennetimdi benim…
Her gece bu uzun rüyada 
Bitmeyen işkenceyi
Kurumuş dudaklarımı kıpırdatmadan izledim.

Sokaklar çıkmazken korkudan
Güneş bıkmışken her sabah doğmaktan
Hiç bilmediklerime hayran
Hiç görmediklerime muhtaç
Yaşamayı yaşatmaya çalışıyorum
Bir umut beklerken 
Camlara bakakalmış gözlerime çöken belirsizliği
Koca bir dünya belirlemişti
Hiç sezmediklerimi 
Beklediğim gecelerdendi
Bir gülümsemeye aç
hüzünlere tek ben 
belirledim belirsizliğimi
kaybetmiştim ümitlerimi…


 [06.08.08]

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !